အသက် ၈၀ အရွယ် အဖိုးအိုနဲ့ မိန်းကလေးငယ်ငယ်လေး ကလေးမရလို့ ဆေးခန်းလာပြသောအခါ
လူနာ။ ။‘ဆရာ..ကျွန်တော် ကလေးရနိုင် မရနိုင် သိချင်လို့ပါ‘
ဆရာဝန်။ ။ကောင်းပြီလေ။အရင်ဆုံး ခင်ဗျားမှာ ကလေးရနိုင်မယ့် သုတ်ပိုးအရေအတွက် ဘယ်လောက်ရှိမရှိ အရင်ဆုံး စမ်းရမယ်။ ဒီတော့ ဒီဘူးလေး ယူသွား။ အဲဒီအထဲကို ခင်ဗျားရဲ့သုတ်ပိုးတွေ ထည့်ပြီး အဖုံးကိုသေချာပိတ်ပြီး မနက်ဖြန်မနက် ပြန်ယူလာခဲ့လေ…
နောက်တနေ့ နံနက်တွင် ဆေးခန်းသို့နောက်တခေါက် ပြန်လာလေသည်။ ဆရာဝန်မှသုတ်ပိုးထည့်ယူလာသည့် ဘူးအားကြည့်သောအခါ ဘူးမှာအဖုံးပိတ်လျက်သားဖြင့် အထဲ၌မည်သည့်အရာမှ မရှိပေ။
ဆရာဝန်။ ။အဆင်မပြေခဲ့ဘူးလား။ ဘာမှလည်း ပါမလာဘူး…
လူနာ။ ။ဟုတ်ကဲ့ ဆရာ။ ဒီနေ့မနက် ကျွန်တော့်ညာဘက်လက်နဲ့ အရင်ဆုံး လုပ်ကြည့်တယ်။ မရဘူးဆရာ…။နောက်ပြီး ဘယ်လက်နဲ့ တခါ စမ်းပြန်တယ်။ မရဘူး။
အဆင်မပြေတာနဲ့ ကျွန်တော့်မိန်းမကို လုပ်ခိုင်းတယ်ဆရာ။ သူ့ညာဘက်လက်နဲ့ လုပ်တော့လည်းမရဘူး။ ဘယ်ဘက်နဲ့လည်း အဆင်မပြေပြန်ဘူး။
ပါးစပ်နဲ့ လုပ်တော့လည်း မရဘူး။ သူလည်းလုပ်လို့ မရတာနဲ့ သူ့သူငယ်ချင်း ကောင်မလေးရဲ့ ညာဘက်လက်နဲ့တခါ စမ်းပြန်တယ်။ မရတော့ ဘယ်လက်နဲ့ လုပ်ကြည့်ပြန်ရော။
အဲဒါလည်း မရဘူးဆရာ။ နောက်ဆုံး သူ့ပါးစပ်နဲ့လည်း လုပ်တာမရတာနဲ့ အခု ဆေးခန်းကို ပြန်..လာ..ပြ..ပြ..ဆရာဝန်မှ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် အံ့သြသွားဟန်ဖြင့်
ဆရာဝန်။ ။နေ..နေ..နေပါဦး..။ခင်..ခင်ဗျားက ခင်ဗျားမိန်းမရဲ့ သူငယ်ချင်းကိုပါ လုပ်ခိုင်းတယ်.. ဟုတ်လား….။
လူနာ။ ။ ဟုတ်တယ်ဆရာ။ သူလည်းကြိုးစားပြီး အဖုံးကိုဖွင့်တာပဲ။ နောက်ဆုံးမရတာနဲ့ လက်လျှော့ပြီး ဆရာ့ဆီ ပြန်ယူလာတာဆရာ..။ တခြားဘူးလေး လဲပေးပါလားဟင်။
Zawgyi
အသကျ ၈၀ အရှယျ အဖိုးအိုနဲ့ မိနျးကလေးငယျငယျလေး ကလေးမရလို့ ဆေးခနျးလာပွသောအခါ…လူနာ။ ။‘ဆရာ..ကြှနျတောျ ကလေးရနိုငျ မရနိုငျ သိခငြျလို့ပါ‘
ဆရာဝနျ။ ။ကောငျးပွီလေ။အရငျဆုံး ခငျဗြားမှာ ကလေးရနိုငျမယ့ျ သုတျပိုးအရအေတှကျ ဘယျလောကျရှိမရှိ အရငျဆုံး စမျးရမယျ။ ဒီတော့ ဒီဘူးလေး ယူသှား။ အဲဒီအထဲကို ခငျဗြားရဲ့သုတျပိုးတှေ ထည့ျပွီး အဖုံးကိုသခြောပိတျပွီး မနကျဖွနျမနကျ ပွနျယူလာခဲ့လေ…
နောကျတနေ့ နံနကျတှငျ ဆေးခနျးသို့နောကျတခေါကျ ပွနျလာလသေညျ။ ဆရာဝနျမှသုတျပိုးထည့ျယူလာသည့ျ ဘူးအားကွည့ျသောအခါ ဘူးမှာအဖုံးပိတျလကြျသားဖွင့ျ အထဲ၌မညျသည့ျအရာမှ မရှိပေ။
ဆရာဝနျ။ ။အဆငျမပွခေဲ့ဘူးလား။ ဘာမှလညျး ပါမလာဘူး…
လူနာ။ ။ဟုတျကဲ့ ဆရာ။ ဒီနေ့မနကျ ကြှနျတော့ျညာဘကျလကျနဲ့ အရငျဆုံး လုပျကွည့ျတယျ။ မရဘူးဆရာ…။နောကျပွီး ဘယျလကျနဲ့ တခါ စမျးပွနျတယျ။ မရဘူး။
အဆငျမပွတောနဲ့ ကြှနျတော့ျမိနျးမကို လုပျခိုငျးတယျဆရာ။ သူ့ညာဘကျလကျနဲ့ လုပျတော့လညျးမရဘူး။ ဘယျဘကျနဲ့လညျး အဆငျမပွပွေနျဘူး။
ပါးစပျနဲ့ လုပျတော့လညျး မရဘူး။ သူလညျးလုပျလို့ မရတာနဲ့ သူ့သူငယျခငြျး ကောငျမလေးရဲ့ ညာဘကျလကျနဲ့တခါ စမျးပွနျတယျ။ မရတော့ ဘယျလကျနဲ့ လုပျကွည့ျပွနျရော။
အဲဒါလညျး မရဘူးဆရာ။ နောကျဆုံး သူ့ပါးစပျနဲ့လညျး လုပျတာမရတာနဲ့ အခု ဆေးခနျးကို ပွနျ..လာ..ပွ..ပွ..ဆရာဝနျမှ မယုံကွညျနိုငျလောကျအောငျ အံ့သွသှားဟနျဖွင့ျ
ဆရာဝနျ။ ။နေ..နေ..နပေါဦး..။ခငျ..ခငျဗြားက ခငျဗြားမိနျးမရဲ့ သူငယျခငြျးကိုပါ လုပျခိုငျးတယျ.. ဟုတျလား။
လူနာ။ ။ ဟုတျတယျဆရာ။ သူလညျးကွိုးစားပွီး အဖုံးကိုဖှင့ျတာပဲ။ နောကျဆုံးမရတာနဲ့ လကျလြှော့ပွီး ဆရာ့ဆီ ပွနျယူလာတာဆရာ..။ တခွားဘူးလေး လဲပေးပါလားဟငျ။
Share From:Apann Pyay
Credit
