မ်က္ရည္လြယ္ရင္ မဖတ္ပါနဲ႔

မ်က္ရည္လြယ္ရင္ မဖတ္ပါနဲ႔

က်ြန္ေတာ္ဇနီး ေသြးကင္ဆာျဖစ္ျပီး က်ြန္ေတာ္တို႔ဆီကေန ထြက္ခြာသြားတာ ခုဆို (၃)နွစ္ ေက်ာ္ေနပါျပီ။

က်ြန္ေတာ္ျပန္စဥ္းစားမိတယ္အိမ္မႈ႔ကိစၥလံုးဝမလုပ္တက္တဲ႔ က်ြန္ေတာ္နဲ႔သားေလးကိုထားခဲ႔ရတာ သူဘယ္ေလာက္ထိ ဝမ္းနည္းေနမလဲဆိုတာ။

က်ြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္း မိဘနွစ္ပါးစလံုးေနရာကေနေကာင္းေကာင္းမလုပ္နိုင္တဲ႔အတြက္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုအားမလို အားမရျဖစ္ခဲ႔ရပါတယ္။

တစ္ရက္မွွာ က်ြန္ေတာ္အလုပ္ကိစၥနဲ႔ မနက္ေစာေစာခရီးထြက္ဖို႔ရွိေတာ့ ခေလးအတြက္ ဘာမွမျပင္ဆင္ေပးရပဲအိမ္ကတန္းထြက္လာခဲ႔တယ္။

မေန႔ညက ထမင္းၾကမ္းနဲ႔ ၾကက္ဥေၾကာ္ထားခဲ႔ေပးျပီးအိပ္ရာကမနိုးေသးတဲ႔ သားေလးကို ေျပာျပီး ထြက္လာခဲ႔တယ္။

သားေလးကို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ လူတန္းေစ့ထားနုိင္ဖို႔အတြက္ က်ြန္ေတာ္လည္းအလုပ္ကိုႀကိဳးစားလုပ္ကိုင္ေနရတယ္ေလ။

အိမ္ျပန္မိုးခ်ဴပ္တဲ႔တစ္ညမွာ က်ြန္ေတာ္က သားေလးကိုလိုရင္းတိုရွင္းပဲ နူတ္္ဆက္လိုက္ပါတယ္။

အလုပ္က ပင္ပန္းလာတဲ႔အတြက္အက်ၤီခ်ြတ္ျပီး ကုတင္ေပၚ အရွိန္နဲ႔ လဲပစ္ခ်လိုက္တယ္။

အဲ႔ဒီအခ်ိန္မွာ ” ဗြန္းကနဲ “ဆိုသလို အနီေရာင္ဟင္းရည္ေတြေခါက္ဆြဲေတြက အိပ္ယာခင္းနဲ႔ေစာင္ေတြကိုတခဏအတြင္းမွာပဲ စြန္းေပကုန္တယ္။

လက္စသတ္ေတာ့ ေခါက္ဆြဲပန္းကန္က ေစာင္ေအာက္ကိုေရာက္ေနတာကို။

ဒီေကာင္ေတာ့ တကယ္ပါပဲ……ေျပာတာ ေနွးတယ္…လုပ္တာ ျမန္တယ္……ခ်က္ခ်င္းပဲ က်ြန္ေတာ္အဝတ္ခ်ိတ္တစ္ခုယူျပီး ေျပးထြက္သြားလိုက္တယ္။

အရုပ္ေတြနဲ႔ ထိုင္ကစားေနတဲ႔ သားေလးရဲ႕ တင္ပါးကိုဘာမွေမးမေနပဲ တန္းရိုတ္ေတာ့တာပဲ။က်ြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္တိုေနတဲ႔အတြက္သားကို အဆက္မပ်က္ ရိုက္ပစ္လိုက္တယ္။

ဒါေပမယ့္ အဲ႔ဒီအခ်ိန္မွာပဲ သူငိုျပီး ေျပာလိုက္တဲ႔စကားေၾကာင့္ က်ြန္ေတာ္ ရပ္သြားတယ္။

“ထမင္းအိုးထဲက ထမင္းေတြ …မနက္တည္းက စားလို႔ကုန္သြားျပီ္ညေရာက္ေတာ့ ေဖေဖက ျပန္မလာေသးဘူး ……အံဆြဲထဲမွာ ေခါက္ဆြဲျပဳတ္အထုတ္ ရွာေတြ႔ခဲ႔တယ္ဒါေပမယ့္ ေဖေဖေျပာထားတယ္ မီးဖိုမထိရဘူးလို႔ ဒါေၾကာင့္ သားက ေရခ်ဳိးတဲ႔ ေရေႏြးပိုက္ေခါင္းကိုဖြင့္ျပီး ေရေႏြးေႏြးနဲ႔ ေခါက္ဆြဲစိမ္ထားခဲ႔တယ္

“တစ္ခုက သားစားဖို႔ ……တစ္ခုက ေဖေဖ့ကိုစားေစခ်င္လို႔ေခါက္ဆြဲေတြ ေအးသြားမွာစိုးလို႔ ေစာင္နဲ႔အုပ္ထားျပီး ……ေဖေဖအလုပ္က ျပန္လာတာကို သားကေစာင့္ေနတာပါ …သား အရုပ္ေတြနဲ႔ ကစားေနလို႔ ……ေဖေဖ့ကို ေျပာျပဖို႔ ေမ့သြားတာပါ ”

က်ြန္ေတာ္မ်က္ရည္ေတြကို သားေလးကိုမျမင္ေစခ်င္တဲ႔အတြက္ ေရခ်ုဳိးခန္းထဲ ေျပးဝင္သြားျပီးေရပိုက္ေခါင္းကိုဖြင့္ျပီး အားရပါးရ ငိုခ်လိုက္တယ္။

ခဏေနေတာ့ က်ြန္ေတာ္အားတင္းျပီးသားေလးကိုျပန္ေခ်ာ့ရင္း သူ႕ရဲ႕တင္ပါးေလးကိုေဆးလိမ္းေပးျပီး ေခ်ာ့သိပ္လိုက္တယ္။

ေခါက္ဆြဲဟင္းရည္ေၾကာင့္ ေပက်န္သြားတဲ႔ အိပ္ယာခင္းနဲ႔ေစာင္ေတြကို သိမ္းျပီး သားေလးရဲ႕အခန္းကိုဖြင့္လိုက္ေတာ့ သူေလးရဲ႕ ရိူက္သံ သဲ႔သဲ႔ကိုလည္းၾကားေနရေသးတယ္။

လက္ထဲမွာ သူ႔အေမဓါတ္ပံုကို ကိုင္လို႔က်ြန္ေတာ္ တံခါးရြတ္ကိုမီွလို႔ ဒီျမင္ကြင္းကို အၾကာႀကီးရပ္ၾကည့္ေနခဲ႔မိတယ္။

ဒီကိစၥျပီးတဲ႔ ေနာက္နွစ္ေတြမွာေတာ့သားေလးကို မိခင္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ဇာတ္ေကာင္နဲ႔ေကာင္းေကာင္းလုပ္ေဆာင္နိုင္ဖို႔ သားေလးကိုအရင္ထက္ ဂရုစိုက္ခဲ႔ပါတယ္။

အခုဆို သားေလး (၈)နွစ္ျပည့္ေတာ့မယ္။(၃)တန္းေအာင္လို႔ (၄)တန္း တက္ရေတာ့မယ္ေလ။

ကံေကာင္းတာက သားေလးက အရိပ္မည္းေအာက္မွာရွိမေနပဲ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ႀကီးျပင္းလာခဲ႔တယ္။

သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ ခေလးကို ေနာက္တႀကိမ္ထပ္ရိုက္မိျပန္တယ္။သူ႕ေက်ာင္းက ဆရာမဖုန္းဆက္လာတယ္။သား……ေက်ာင္းမတက္ဘူးတဲ႔။

က်ြန္ေတာ္ စိတ္မေအးနိုင္ေတာ့ဘူး။ရပ္ကြက္ထဲ ေနရာအနွံ႔သူ႔နာမည္ ေအာ္ေခၚလို႔လိုက္ရွာေပမယ့္ ရွာလို႔မေတြ႔ခဲ႔ဘူး။ေနာက္ဆံုးေတာ့တစ္ဖတ္ရပ္ကြက္က ဂိ္္မ္းဆိုင္ေရွ႕မွာသူ႔ကိုေတြ႔လိုက္တယ္။က်ြန္ေတာ္ ေဒါသလည္းထြက္ ေမာကလည္းေမာဆိုေတာ့အဆက္မပ်က္ပဲ ရိုက္ပစ္လိုက္တယ္။

သားေလးကေတာ့ ဘာေျဖရွင္းခ်က္မွ မေပးပဲ”သား .……ေတာင္းပန္ပါတယ္ “လို႔ တစ္ခြန္းတည္းျပန္ေျပာခဲ႔တယ္။ေနာက္မွ သိလိုက္ရတယ္ အဲ႔ဒီေန႔ကေက်ာင္းက အေမမ်ားေန႔နွင့္ စံုညီပြဲလုပ္ေပးတဲ႔ေန႔ျဖစ္ေနပါတယ္။

ဒီလိုကိစၥ ျဖစ္ျပီးေနာက္ျပီး ေနာက္ပိုင္းသားေလးအိမ္ျပန္ေရာက္ျပီး ေျပာျပတယ္။သူ……ေက်ာင္းမွာစာေရးနည္း သင္ခဲ႔တယ္တဲ့။ဒီေနာက္ပိုင္းေတာ့ သူအရင္လို မေဆာ့ေတာ့ပဲအခန္းထဲေအာင္းျပီး စာေတြပဲ ထိုင္ေရးေနခ့ဲတာက်ြန္ေတာ္ သတိထားမိခဲ႔ပါတယ္။

သားေလးကို ဒီလိုေလး ျမင္ရေတာ့လည္းဆံုးသြားတဲ႔ ဇနီး သူ႔အေမ ဒီျမင္ကြင္းေလးသာ ျမင္ရရင္ျပံဳးေနမိမွာပဲ ဆိုတာကို ေတြးမိျပီးမ်က္ရည္ကို ထိိ္န္းမရခဲ႔ျပန္ဘူး။

အခ်ိန္ေတြ ……ကုန္ဆံုးတာ အရမ္းျမန္လြန္းတယ္။ေနာက္တနွစ္မိုးကုန္လို႔ သီတင္းက်ြတ္လရာသီကိုေရာက္ခဲ႔ျပီ။

သားေလးက ေနာက္ထပ္ျပသာနာ တစ္ခု ရွာျပန္ပါျပီ။

စာတိုက္က ဖုန္းဆက္လာတယ္။လိပ္စာမပါတဲ႔ စာအထုတ္လိုက္ကို အတင္းပို႔ခိုင္းေနလို႔တဲ႔။

ဒီလိုရာသီ အလုပ္အရူတ္ဆံုး အခ်ိန္မွာ ကိုယ့္သားသမီးကိုေကာင္းေကာင္းထိန္းသိမ္းပါလို႔ ေျပာလာတယ္။သားကို မရိုက္ေတာ့ဘူးလို႔ ထိန္းထားေပမယ့္စာတိုက္ကလူေတြ ေျပာတာကို ရွက္တဲ႔စိတ္နဲ႔ရိုက္လိုက္မိတယ္။

သားေလးက ဒီတႀကိမ္မွာေတာ့ သူမွားပါတယ္လို႔ေျပာလာတယ္။တျခား ဘာေျဖရွင္းခ်က္မွာ သူမေပးဘူးက်ြန္ေတာ္လည္း သူစာတိုက္မွာ လက္သြားေဆာ့တဲ႔စာအထုတ္ကို သူ႔မ်က္စိေရွ႕ မွာပဲ ပစ္ခ်လိုက္ျပီးေျပာလိုက္တယ္……

“ဘာျဖစ္လို့ ……ဒီလိုစာတိုက္မွာ သြားေဆာ့ရတာလဲ “သားေလးက ငိုျပီး ျပန္ေျဖတယ္……

“ဒီ ……ဒီစာေတြက …ေမေမ့ဆီကို ပို႔ေပးဖို႔ပါ ”

အဲ႔ဒီအခ်ိန္မွာ က်ြန္ေတာ္ မ်က္လံုးေတြ နီရဲသြားခဲ႔ပါတယ္ စိတ္ထဲမွာေတာ့ ေဘာင္ဘင္ခတ္လို႔ ဒါေပမယ့္သားေလးေရွ႕မွာ ဆိုေတာ့ တက္နိုင္သေလာက္ဖံုးဖိထားခဲ႔ပါတယ္။ဆက္ျပီးေတာ့ ေမးလိုက္တယ္………

” ဒါဆို ……ဘာလို႔ တခါတည္း ဒီေလာက္အမ်ားျကီးပို႔ရတာလဲ” ???

သားေလးက ျပန္ေျဖတယ္…

“ဟို အရင္ကတည္းက ေပးဖို႔ ေရးထားတဲ႔စာကို သားက အရပ္ပုေတာ့ စာတိုက္ပုံးထဲ ထည့္မရဘူးေလအခုတေခါက္ သားလာၾကည့္္တဲ႔အခါ အရပ္က မွီေနျပီ ဒါေၾကာင့္ အရင္ကတည္းက မထည့္ရေသးတဲ႔ စာေတြကိုတခါတည္း ……ထည့္လိုက္ခ်င္တာပါ ”

က်ြန္ေတာ္ သူေျပာတာကို နားေထာင္ျပီး စိတ္ထဲမွာ လမ္းစေပ်ာက္သြားတယ္ သားကို ဘာျပန္ေျပာရမလဲကို မသိေတာ့တာ!!!!

ခဏေနေတာ့ သားေလးကုိ ျပန္ေျပာလိုက္တယ္။

“အခု ……သား ေမေမက ေကာင္းကင္ေပၚမွာ ရွိတယ္ေနာက္သား .……သတိရလို႔ စာေရးျပီးရင္ မီးရူိးလိုက္ဒါဆို သားေမေမဆီေရာက္ျပီ ”

သားေလးအခု အိပ္ေပ်ာ္သြားပါျပီ အိမ္ေရွ႕ ထြက္ျပီး သူ႔စာေလးေတြ မီးရိူးေပးလိုက္တယ္။သားေလး ဘာေတြမ်ား ေရးထားသလဲ ဆိုတာကိုစိတ္ဝင္စားျပီး အဲ႔ဒီထဲက စာတခ်ဳိ႕ကိုေဖာက္ဖတ္လိုက္မိပါတယ္။စာတစ္ေစာင္က က်ြန္ေတာ္ရင္ကို နက္နက္ရိူဳင္းရွဳိင္းထိနာသြားေစတယ္ဗ်ာ…

စာထဲမွာ သားသား ေရးထားတာက…

ခ်စ္ခင္ရပါေစ ေမေမ…

သား…… ေမေမ့ကို အရမ္းသတိရတယ္ ဒီေန႔ ေက်ာင္းမွာ …ေမေမေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲ လုပ္ေပးတယ္ သားမွာ ေမေမမရွိေတာ့ မသြားဘူး ေဖေဖ့ကိုလည္း သားမေျပာျပဘူး ေဖေဖလည္း ေမေမ့ကို သတိရေနမွာ စိုးလို႔ အဲ႔ဒီေန႔က ေဖေဖ သားကိုလိုက္ရွာတယ္ သားေပ်ာ္ေနတာကိုပဲ ေဖေဖ့ကို ျမင္ေစခ်င္လို႔သားဂိမ္းဆိုင္ေရွ႕မွာ ထိုင္ေနလိုက္တယ္ ေဖေဖသားကို ဆူျပီး ရိုက္ေပမယ့္ သားအေျကာင္းရင္း မရွင္းျပေတာ့ဘူး။

ေမေမ ……ေဖေဖက ေမေမ့ကို သတိရလို႔ငိုေနတာက္ို သားေန႔တိုင္း ေတြ႔တယ္ ေဖေဖလည္း သားလိုပဲ ေနမွာ ေမေမ့ကို အရမ္း……အရမ္းသတိရတယ္။ဒါေပမယ့္ေမေမ သားအခုအခ်ိန္မွာ ေမေမ့မ်က္နွာကိုသားေသခ်ာမမွတ္မိေတာ့ပါဘူး…

ေမေမ …သားရဲ႕ အိမ္မက္ထဲကို လာပါလား ဟင္ ေမေမ့မ်က္နွာကို သားေနာက္တေခါက္ ျမင္ခ်င္လို႔ပါ။သတိရတဲ႕သူရဲ႕ ဓါတ္ပံုကို ရင္္ထဲမွာပိုက္ျပီးအိပ္ရင္အဲ႔ဒီလူကို အိ္မ္မက္မက္တက္တယ္လို႔ သူမ်ားေတြေျပာတာသားၾကားဖူးတယ္။ေမေမက ဘာလို႔ သားရဲ႕ အိမ္မက္ထဲကိုမလာတာလဲ…

စာလည္းဆံုးေရာ က်ြန္ေတာ္ရိွူက္ျကီးတငင္ ငိုခ်ပစ္လိုက္တယ္ဘယ္ေသာ အခ်ိန္မွာမွ ဇနီးရဲ႕ ေနရာလြတ္ေလးကို က်ြန္ေတာ္ျဖည့္ဆည္းေပးနိုင္မွာလဲဗ်ာ…

#Credit : Thi Ha