တစ်နေ့တွင် ကျွန်ုပ်သည် အိမ်မှ နာရီ၀က်ခန့်စောပြီး ထွက်လာကာ ဆူးလေဘုရားသို့တက်သွားပြီး ဘုရား ရှိခိုးလေ၏။ ပြန်ဆင်းခါနီးတွင် အသက် ၇၀ နှစ်နီးပါး ခန့်ရှိပြီဟုထင်ရသော ယောဂီအညိုရောင်၀တ်ဆင် ထား သည့် အဘွားကြီးတစ်ဦးသည် ကျွန်ုပ်အနီးသို့ ရောက် လာပြီး – ““လူလေးရေ … အမေ့ကို တစ်ခု ကူညီပါ ကွယ် …”” ဟု ပြောလေရာ ကျွန်ုပ်ကလည်း – ““ဘာများ ကူညီရမှာပါလဲခင်ဗျ ..၊ ပိုက်ဆံ အလှူခံမှာဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်က တောင် ပြန်ပြီး အလှူခံရလိမ့်မယ်အမေရေ …။ ကျွန်တော့်ဟာ ကျွန်တော်တောင် ထမင်းက ၀ချင် တာမဟုတ်ဘူး”” ဟု ပြန်ပြောလိုက်မိလေ၏။ အဘွားကြီးက သွား မရှိတော့သောပါးများ ခွက်၀င် သည်အထိ ပြုံးလေ၏။ […]
