ခ်စ္လြန္းလုိ ့အလုိက္သိရင္းက အပိုျဖစ္သြားတတ္တယ္ … တစ္ခါတစ္ေလမွာ ကိုယ္ကခ်စ္တာပဲေလဆိုတဲ့စိတ္နဲ႔ အလုိက္သိေပးရင္း သိေပးရင္းက ကိုယ္ဟာ အပိုျဖစ္မွန္းမသိျဖစ္သြားတတ္တယ္ ဘယ္သူ့ကို အျပစ္တင္ရမလဲဆုိရင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုပဲ အျပစ္တင္ရေတာ့မွာေပါ့ မလုိခင္ကတည္းက ရွိခ်င္ခဲ့တဲ့ကိုယ္ မေတာင္းခင္ကတည္းက ေပးခဲ့မိတဲ့ ကိုယ့္မွာပဲ အျပစ္ရွိေနတာေလ … တစ္ခုခုဆို သူ အဆင္မေျပမွာစိုးတဲ့စိတ္နဲ႔ အရာရာကို ျဖည့္ဆည္းေပးခဲ့ဖူးတယ္ … ေနာက္ဆံုးက်ေတာ့ အားနာရေကာင္းမွန္း စာနာရေကာင္းမွန္းနားမလည္ေတာ့ဘူး ကိုယ္အဆင္ေျပရဲ႔လားလုိ့ ေမးေဖာ္မရေတာ့ဘူး သူ့မေျပလည္မႈတုိင္းက ကိုယ္နဲ႔ပဲ သက္ဆိုင္သြားတာမ်ိဳးေပါ့ ကိုယ့္မေျပလည္မႈက ကိုယ္နဲ႔ပဲ သက္ဆိုင္ေတာ့တာယ္ေလ .. တစ္ခုခုမ်ား ဖြင့္ဟမိရင္ နားေတြညည္းရတာရယ္ စိတ္ေတြရႈပ္ရတာရယ္က အရင္ေပါ့ … ကုိယ္ပဲ မွားတာပါဆိုတဲ့ အျပစ္ေတြဖို့ရင္း ကိုယ္ပဲ နာက်င္ရတယ္ တစ္ခါတစ္ေလက်ေတာ့ ကိုယ့္မွာလဲ အဆင္မေျပမႈေတြ မျပည္လည္မႈေတြအေၾကာင္း ေျပာျပခ်င္ေသးတာေပါ့ […]
