၁၉၄၅ ခုနွစ်၊ ဇွန်လ၏ တစ်နေ့သောနေ့ရက်ဗိုလ်ချုပ်နေထိုင်ရာ တာဝါလိန်းလမ်း အိမ်ကြီး၌ခလေး ငိုသံလေး ပျံ့လွင့်နေ၏။အူဝဲ——–အူဝဲ——— ထိုအချိန်တွင် ဗိုလ်ချုပ် စီးတော်ယာဉ်ဝူစလေကား (RC-2874) ခြံဝင်းအတွင်းသို့အပါးတော်မြဲ ဗိုလ်ထွန်းလှ မောင်းနှင်၍ ဝင်လာ၏။အိမ်အဝင် လှေခါးရင်းရောက်သော် ကားရပ်၍နောက်ခန်းမှ ဗိုလ်ချုပ် ဆင်းလာပြီး ထုံးစံအတိုင်းခြေလှမ်းအသွက်နှင့် တက်သွား၏။ဗိုလ်ချုပ်မျက်နှာမှာမူ ခါတိုင်းလိုသုန်မှုန်တွေးတောနေပုံမျိုး မဟုတ်၊လိုချင်တာရလာ၍ ပီတိဖြစ်နေသကဲ့သို့ ရှိ၏။ အိမ်ကြီး၏ အောက်ထပ်ဝရံတာတွင်သားတော်မောင် အောင်ဆန်းဦးနှင့်အောင်ဆန်းလင်းတို့ကို တပည့်များကထိန်းကျောင်းကာ စက်ဘီးစီးလျက် ဆော့ကစားနေကြ၏။“ငါ့သားတွေ ကစားနေကြတာကိုး…အေး—-အေး—- ကစားကြ။ဖေဖေ.. သားတို့ ညီမလေးဆီ သွားလိုက်ဦးမယ်” ဟု ဆိုကာသားနှစ်ယောက်၏ ဦးခေါင်းကို ဖွဖွကလေးပုတ်ကာအိမ်ထဲသို့ ဝင်၊ အပေါ်ထပ်သို့ အပြေးတစ်ပိုင်း တက်သွားလေ၏။အိပ်ခန်းအတွင်းတွင် ဒေါ်ခင်ကြည်သည်သမီးကလေးမွေးဖွားပြီးစ ရက်ပိုင်းသာရှိသေး၍ဦးခေါင်းကို အနှီးပတ်ပေါင်းကာ သမီးကိုပုခက်အတွင်း သိပ်ပြီး၍ ဗိုလ်ချုပ်ဝင်လာတာကို မြင်သော် “မောင် ဒီနေ့ ပြန်လာတာ.. […]
