အရင်ဆုံး ဝမ်းတွင်းစုန်းကို ရှင်းလင်းကြရအောင်ဗျာ..။ မွေးရာပါ ပညာပါလာသူတို့မှာ သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် ပညာတတ်မှန်း မသိကြပေ။ အကြောင်းတိုက်ဆိုင်မှသာ ပေါက်ပေါက်လာလေ့ရှိကြသည်။ ထိုပညာရှင်များ အရွယ်ရောက်လာသောအခါ ဒေဝဇော်ဂနီ ၊ ယက္ခဇော်ဂနီ ၊ နာဂဇော်ဂနီ ၊ ယက္ခကာကနီ ၊ နာဂကာကနီ ဟူ၍ ပညာရှင်များ ဘဝရောက်ကြရလေသည်။ ထိုကဲ့သို့ ဖြစ်လာသောသူတို့သည် သူတို့ကို စောင့်ရှောက်သော ဂန္ဓဗ္ဗနတ်တို့၏ တန်ခိုးအာနုဘော်တို့ကြောင့် မိမိတို့ စိတ်အကြံဖြစ်ပေါ်သည်နှင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့်အတိုင်း ဖြစ်လာရသည်။ ဥပမာ စိတ်ထဲမှ ” ထင်းချောင်းကို မြွေဖြစ်ပါစေ ” ဟု အာရုံပြုလိုက်လျှင် ထင်းချောင်းကြီးသည် ချက်ချင်းမြွေဖြစ်သွားလေသည်။ မျက်ရိပ် မျက်စောင်းဖြင့် သော်လည်းကောင်း….။ နှုတ်စောင်းဖြင့်သော်လည်းကောင်း…။ ပါးစပ်မှ မြွတ်ဟရုံ ဖြင့်သော်လည်းကောင်း..။ တစ်ဘက်သူအား ဖမ်းစားနှိပ်စက်နိုင်သော အစွမ်းရှိကြသည်။ ထိုကဲ့သို့သော […]
